AHMET BULGAY WEB SAYFASI

YASAK bir KİTAP GİBİSİN

YASAK bir KİTAP GİBİSİN

yasak bir kitap gibisin
açmaya korkuyorum seni
yakar diye ateşi hasretin.
Yasak bir kitap gibisin
kapağın kan kırmızı
vücudun yırtık
üstünde ölümün kokusu
ve hasretin ayak sesleri...
Yasak bir kitap gibisin
saklıyım sözlerinin arasında
tozlanmışım
eskimişim
yırtılmışım,
hep sende kalmışım.
Yüreğin soğuk bu hasrete
ölüm bile donar sende
ben de sevdim desen de
yasak bir kitapsın bana
bakmaya korkuyorum sana
üşürsün diye
acırsın diye...

Ahmet Bulgay

Tarih: , Pazar, Mayıs 31, 2009 Kategori: AHMET BULGAY ŞİİRLERİ

Yorum (0) | Yorum yaz | Bağlantı

YOKSUN

YOKSUN

Yureğim sızlıyor şimdi
Seni arıyorum çaresizce
Tek başıma bu koca dünyada
Korkuyorum yalnızlıktan.
Yoksun ışte yoksun.
Sen yoksun diye
Güneş bile doğmaz oldu gecelerime,
Gecelerim zifiri karanlık .
Sen yoksun diye
Yıldızlar bile bana küstü
Ay yüz çevirdi bana
sen yoksun diye.
Herşey düşmanım oldu
Dışlar oldular beni sevenlerim.
Her şarkıda sen varsın
Her tınıda senin ismin geçiyor.
Kulağım sensizligi duyarak
Küsüp bu dünyadan
Kayboluyor bende...
Ama gözlerim;
Gözlerim senin yokluğuna alışamadı.
Her simayı sen sanıyor.
Başımı dayayıp pencereye,
Senin yolunu gözlerken
Bir daha gelemeyeceğini bildiğim halde
Ayrılmazken pencerenin başından
Uzaklardan bir gölge belirirse
Gözlerim onu sen sanıyor
Ve beni her defasında
Hayal kırıklığımla baş başa bırakarak
Tekrar geçiyor pencerenin karşısına,
Ve gelemeyeceğini bile bile birdaha,
Sonu bitmek bilmez yollara
Bakmaya devam ediyor.
Gözlerim sensizliğe alışamadı.
Şiirler bile bana dost değil,
Her mısrasında hüzün var.
Yastığımda hala kokun
Her kokunda sen varsın.
Saçlarının kokusu sinmiş örtülere
Koklamaya doyamiyorum yastıkları.
Yastığımın bir tarafı buz gibi
Hala alışamadım yokluğuna.
geceleyin bazen
Sanki orda sen varmışsin gibi
Elimi uzatıyorum soğuk yastığa
Ve boşluklar karşılıyor beni
Senin saçların yerine.
Sensizligin beni deli ediyor.
Ben kendimi kaybetmişim,
Sen yoksun ya şimdi
Sanki yarım kalmışım,
Çıldırmış, bunalmışın.
Gönlüme söz geçiremiyorum:
Yarim gitmiş diyorum.
Ben kendimi yitirmişim
Nerdesin yarim,
Nerelerdesin?
Gönlümün yarısıni alıp
Nerelere gittin böyle.
Dayanamıyorum yokluğuna
Dayanamıyorum artık.
Oysaki ne umutlarımız vardı
Ne hayallerimiz vardı geleceğe dair,
Kar düştü umutlarıma.
Umutlarım seninle birlikte
Terkedip gittiler beni.
Böyle mi olacaktı sonumuz?
Bir tanesine bile kıyamadıgın gözyaşlarım
Sel olup akıyor hergün arkandan.
Kendimde değilim ben
Kabul etmek zor ama
Yoksun işte.
Yoksun...
Ne olurdu yani
Beni de alıp gitseydin,
Tek başına gitmeyi
Delikanlılık mi sandın?
Fedakarlık mi sandın
Beni burda bırakıp gitmeyi?
Oofff oofff,
Çaresizlik ne zormuş meğer.
Orda sana kavuşacağımı bilsem
Hemen arkandan gelirim ama
Ya orda da bulamazsam seni?
Ya düşemezsem bennetine?
Seni düşünmek,
Senin bir zamanlar var olduğunu bilmek
Bir nebze de olsa
Yüreğimin acısını hafifletmeye yetiyor.
Sen yoksun ya,
Şimdi bomboş tüm sokaklar.
Çiçekçiler bile
Sen yoksun diye
Çiçeklerini alıp başka yerlere göç ettiler.
Radyoda hergün çalan sarkımız bile
Çalınmıyor artık.
Birlikte yediğimiz yemekleri
Yiyemiyorum artık
Sen yoksun diye.
Çekip gitmen bu dünyadan
Herşeyi bir anda değiştirdi.
Seni tanımayanlar bile
Benim bu perişan halimi görünce
Arkandan gözyaşı döküyor.
Şimdi nerelerde
Ne yapıyorsun bensiz.
Sen bensiz edemezsin ki oralarda.
Yok yok.
En iyisi ben de geleyim oraya,
Ama ya seni bulamazsam orda,
Kara toprak orda da
Ayırırsa seni benden.
Of yaa.
Ne olurdu yani çekip gitmeseydin,
Beni yalnız bırakmasaydın.
Yüreğimin ağırlığını kaldıramıyorum artık.
Hele sana gelişlerim
Beni benden alıp götürüyor.
O karların arasında
O kara toprakta öyle uyanışın...
Dayanamıyorum,
Dilim varmıyor söylemeye.
Sen orda olmamalıydın,
Seni orda öylece yatıyor görmek
Beni çıldırtıyor.
Feryat ediyorum dağlara,taşlara..
Yapışıp kara toprağa
Ne olur diyorum
Ne olur ona iyi bak.
Onu incitme,
Sırma saçlarının kokusunu
Sakın yok etme diyorum.
Masmavi gözlerinin rengi
Sakın toprağa dönmesin,
Yüzümü okşayan yumuşacık ellerine
Sakın birşey yapma diyorum.
Seni orda düşünemiyorum.
Yüreğim yanıyor ama
Sen orda üşüyorsun.
Seni ısıtmaya yetmiyor gözyaşlarım.
Üstünde koca bir kar örtüsü,
hava soğuk,
Ve ben yanıyorum.
Ne olurdu yani beni de alsaydın yanına
Beni de beyaz kefene sarıp
Koysalardı yanına
Ne olurdu yani.
Orda kefenimi yırtıp
Seni ısıtmaya gelecektim.
Seninle birlikte
Aynı toprağı paylaşacaktım.
Aynı havayı soluyup
Aynı taşlara yüz sürecektim...
Merak etme meleğim,
Senin yanına gelmem çok sürmeyecek,
Senin yokluğunun acısı
Bu bedende oldukça
Aşkının ızdırabı yüreğimi yaktıkça
Bana bu dünyada rahat yok.
Mezar taşına her çiçek koyuşum
Beni sana biraz daha yakınlaştırıyor.
Gözlerimden akan her damla gözyaşı
Beni sana ulaştırmak için
Birbirleriyle yarışıyorlar adeta.
Biliyor musun
Dün kendime aynı seninkinden
Beyaz bir kefen bezi aldım.
Ona uzun uzun baktım ve ağladım
Onu, senin o bembeyaz vücuduna
Sarışım aklıma geldi.
Senin o örtü içindeki halini düşündüm.
Ve birdaha kahroldum.
Merak etme baki sevdam
Merak etme meleğim
Bende yanına geliyorum.
Orda buluşmak dileğiyle...
Aç kollarını sevdiğim.
TAK...................
06.12.2007
ahmet bulgay

Tarih: , Pazar, Mayıs 31, 2009 Kategori: AHMET BULGAY ŞİİRLERİ

Yorum (0) | Yorum yaz | Bağlantı

ADAM OLMAK

ADAM OLMAK

bir adam görmek
köşebaşında
yağmurlu bir serçe kanadı altında
öylece uyuyan bir adam görmek,
sonra
sonra delikli uykular getirmek en uzak.
Bir adam görmek, yalnız
dudağında bir sır
söyleyememek bile bile
ve yasak sevmek
kimsesiz, habersiz.
Bir adam görmek, üşümüş
senli benli rüyalar görmüş
en sonunda dayanamayarak hayata
haince ölmüş acısına.
Kanadı kırık turnalar olmuş gönülden
acılar ekmek...
Bir adam olmak, kimsesiz
bıçağın sırtında dolaşmak
ve kalkarken havaya iki parmak
işte ben buyum diyebilmek
üçüncü parmak olabilmek...

Ahmet Bulgay
01.04.2009

Tarih: , Pazar, Mayıs 31, 2009 Kategori: AHMET BULGAY ŞİİRLERİ

Yorum (0) | Yorum yaz | Bağlantı

Tanım

BAĞLANTILARIM

KATEGORİLERİM

YASAK bir KİTAP GİBİSİN

YOKSUN

ADAM OLMAK